Social Icons

Wednesday, February 23, 2011

Intermission


Το τελευταίο διάστημα τρέχω συνεχώς και για αυτό το λόγο δεν έχω δώσει την πρέπουσα προσοχή στο blog. Anyway. Μιας λοιπόν και έχουμε διαλειματάκι ας το κάνουμε μουσικό για να γουστάρω κυρίως εγώ και μετά εσείς. Δεν έχουν περάσει και πολλές ημέρες από την συναυλία των ΘΕΩΝ ACCEPT στο Gagarin στην οποια δυστυχώς δεν κατάφερα να παω αν και το περιμενα από τη στιγμή που ανακοινώθηκε. Καβάτζωσα οπως το ιντερνετικο-αθλητικο τρολ Γιαννη και πήγε αυτός αντί για εμένα και έτσι είχα εκπροσώπηση.


Tuesday, February 8, 2011

THE MECHANIC: Αν δεν το έχετε δεί ακόμα να το κάνετε

Jason Statham rules. Ο φίλος μας ο "transporter" το έκανε και πάλι το θαύμα του με το remake του The Mechanic. Ο Άγγλος ηθοποιός είναι ότι πιο bad-ass κυκλοφορεί εκεί έξω (μετά τον Willis) και το Mechanic είναι άλλη μια ταινία που ο Statham κυριολεκτικά τα σπάει. Aναλυτικό review σύντομα.




Wednesday, February 2, 2011

Mega Special : Ζombie Holocaust: From The Grave And Beyond....Part 2



Αφού παρουσιάσα την ραχοκοκκαλιά των Zombie movies με την "αγία τριάδα" του George Romero, ήρθε η ώρα να μπούμε βαθειά στην σαπισμένη σάρκα των νεκροζωντανών και να δούμε το μεγάλο "boom" με τις ταινίες zombie που γυριζόντουσαν στην Ευρώπη και κυρίως στην Ιταλία. Οι καλοί μας γείτονες Ιταλοί σε αντίθεση με εμάς, έχουν εδώ και χρόνια μια σωστή κινηματογραφική βιομηχανία (έστω και αν τελευταία αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα μετά το κλείσιμο πολλών studio). Βλέπετε εμείς εδώ το μόνο που ξέρουμε να κάνουμε είναι να έχουμε ως βαριά βιομηχανία την σαχλο-κωμωδία, ενώ οι Ιταλοί έχουν βγάλει ότι είδους ταινία μπορεί να φανταστεί κανείς. Από επικά και ιστορικά έργα ως περιπέτειες και από θρίλερ ως sci-fi και post apocalyptic movies. Anyway...Όπως είχα πει και στο part 1 το Dawn Of The Dead βγήκε στην Ιταλική αγορά ως Zombie και η τεράστια επιτυχία του είχε ως αποτέλεσμα να ξεκινήσει η "χρυσή εποχή" της παραγωγής ταινιών του είδους, τόσο στην Aμερική, τόσο και στην Ευρώπη. Σε αυτό το post όμως θα ασχοληθώ με την Ευρώπη και συγκεκριμένα την Ιταλία όπως είπα και μερικές γραμμές παραπάνω. Αρχικά θα σας παρουσιάσω την περίφημη "Zombi" συλλογή ταινιών, έπειτα θα σας ξεκαθαρίσω το μπλέξιμο με τους τίτλους και τέλος θα σας παρουσιάσω ορισμένες άλλες ταινίες του είδους ανά την Ευρώπη με κύρια χώρα και πάλι την Ιταλία.


Monday, January 10, 2011

Mega Special : Ζombie Holocaust: From The Grave And Beyond....Part 1


Αφού λοιπόν έκανα μια απαραίτητη εισαγωγή ήρθε η ώρα λοιπόν να μπούμε για τα καλά στο ψητό και να σας παρουσιάσω  μερικές από τις ταινίες με πρωταγωνιστές τους ζωντανούς νεκρούς, οι οποίες κοσμούν τη συλλογή μου και είναι οι προτάσεις μου πάνω στο είδος...Στο προηγούμενο introduction post έγραψα για τις πρώτες ταινίες με zombie, τα οποία φυσικά δεν είχαν τις ιδιότητες που τους έδωσε ο George Romero. Από αυτές δεν προτείνω καμία μόνο και μόνο επειδή θέλω τα zombie μου να διψάνε για ανθρώπινη σάρκα και όχι να είναι απλά "μαριονέτες" στα θελήματα του κάθε mind controller μάγου. Ας μην χρονοτριβούμε άλλο όμως και ας ξεκινήσουμε με την κλασσική αγία τριάδα...Νight, Dawn, Day...Οf The Dead. Ο "πατέρας" του σύγχρονου Zombie, George Romero δημιούργησε αυτές τις τρεις ταινίες καταφέρνοντας σε όλες τους να δείξει την ολοκληρωτική κατάρρευση του πολιτισμού, παρουσιάζοντας μια νέα εκδοχή της καταστροφής του...Την Zombie Apocalypse.


Mega Special : Ζombie Holocaust: From The Grave And Beyond....Tαξίδι στη σαπισμένη σάρκα Intro...


Ομολογώ πως είμαι ένοχος. Ναι το ομολογώ. Δεν φταίω εγώ, ο George Romero φταίει γιατί αυτός ο χοντρός κύριος με τα πατομπούκαλα με έκανε να πάθω μανία με τις zombie-movies. Αν δεν κάνω λάθος πρέπει να ήμουν γύρω στα 10 χρόνια μου όταν διαβάζοντας την "Ραδιοτηλεόραση" το μάτι μου έπεσε στο πρόγραμμα του ANT-1 ο οποίος θα έπαιζε στις 3.40 το βράδι μια ταινία με το όνομα "H Nυχτα των Ζωντανών Νεκρών". Αυτό ήταν! Δεν υπήρχε περίπτωση να την χάσω...Πίστευα μόνο και μόνο από τον τίτλο πως θα είναι κάτι που δεν έχω ξαναδεί και πιστέψτε με είχα δει τα άπαντα από Παρασκευή και 13 και Nightmare on Elm Street σαν κάθε μπόμπιρας που σέβεται τον εαυτό του. Κάτι μέσα μου είπε "Δεν πρέπει να το χάσεις...Ζωντανοί-νεκροί λέει, πρέπει να είναι καλό!". Οπλίστηκα λοιπόν με όση δύναμη μου είχε απομείνει ώστε να παραμείνω ξύπνιος και να κάνω ταυτόχρονα το πρώτο μου ξενύχτι για μια ταινία...Η εμπειρία ήταν μαγική...Πραγματικά ένιωσα όπως ένιωσαν όσοι είδαν το μακρινό 1968 το "Night Of The Living Dead"...Ήταν η πρώτη φορά που είδα ταινία με zombie και έπρεπε άμεσα να βρω και άλλες για να ταίσω το νέο διαστροφικό μου γούστο...Όπως είναι λοιπόν λογικό αυτή η μανία με διακατέχει ως σήμερα με αποτέλεσμα να έχω καεί από την πολύ σαπισμένη σάρκα που έχουν δει τα ματάκια μου και έτσι είπα να σας κάνω αυτό το μεγάλο αφιέρωμα στους νεκροζώντανους φίλους μας που πεινάνε για ανθρώπινη σάρκα.